1958, Noeux-Les-Mines, een klein mijnstadje in het noorden van Frankrijk. Pierre en Vlad, twee onafscheidelijke vrienden, verdelen hun tijd tussen de ondergrondse galerijen, het fokken van postduiven en het spelen in het plaatselijke orkest. Ze worden omringd door Sosthène, een kleurrijk personage dat zowel een vat vol lachsalvo's als een kroegfilosoof is. Sosthène is de levensader van deze kleine gemeenschap, waar de joie de vivre het aflegt tegen het kolenstof.
Maar de komst van Leila, een mooie accordeoniste die zich bij het orkest voegt, zal het evenwicht van deze broederlijke vriendschap voor altijd verstoren. Er ontstaat een breuk tussen de twee metgezellen, die de zwakheden van het menselijk hart blootlegt.
Na _Adieu Monsieur Haffmann_ en _Le Petit Coiffeur_ heeft Jean-Philippe Daguerre een diep menselijk werk geschreven, dat historisch drama en universele reflectie combineert met tederheid en finesse. Het is een toneelstuk over vriendschap, liefde en de keuzes die ons lot bepalen, dat zich afspeelt in een authentieke en vertederende mijnwereld.
Deze voorstelling is een triomf voor publiek en critici en werd in 2025 bekroond met 5 Molières, waaronder Beste voorstelling in een privétheater en Beste regie voor Jean-Philippe Daguerre, wat de juistheid van deze ontroerende en universele creatie bevestigt.
Maar de komst van Leila, een mooie accordeoniste die zich bij het orkest voegt, zal het evenwicht van deze broederlijke vriendschap voor altijd verstoren. Er ontstaat een breuk tussen de twee metgezellen, die de zwakheden van het menselijk hart blootlegt.
Na _Adieu Monsieur Haffmann_ en _Le Petit Coiffeur_ heeft Jean-Philippe Daguerre een diep menselijk werk geschreven, dat historisch drama en universele reflectie combineert met tederheid en finesse. Het is een toneelstuk over vriendschap, liefde en de keuzes die ons lot bepalen, dat zich afspeelt in een authentieke en vertederende mijnwereld.
Deze voorstelling is een triomf voor publiek en critici en werd in 2025 bekroond met 5 Molières, waaronder Beste voorstelling in een privétheater en Beste regie voor Jean-Philippe Daguerre, wat de juistheid van deze ontroerende en universele creatie bevestigt.
